Krista Wamsteker is geboren en getogen in Zundert. Haar familie is sinds vele generaties gevestigd in de streek. Zelf woont ze alweer ruim twintig jaar in Baarn. De maand september was ze even terug in haar geboortedorp voor een residentie in de kosterswoning van het Van GoghHuis.
Vincent van Gogh heeft in haar leven altijd een rol gespeeld. Niet dat zijn naam vaak ter sprake kwam in Zundert, hij was echter onderhuids steeds aanwezig; in de tekenlessen op school, de culturele activiteiten, het bloemencorso en de publiciteit rondom zijn persoon. Achteraf bezien was dit voor Krista een belangrijke drijfveer om naar de kunstacademie te gaan. Krista volgde een opleiding aan St. Joost School of Art & Design in Breda, richting audiovisuele vormgeving. Ze maakte een paar korte films maar merkte snel dat haar hart meer lag bij tekenen en schilderen. In eerste instantie deed ze dat vooral voor zichzelf. Om de techniek beter onder de knie te krijgen, besloot ze naar de Wackers Academie in Amsterdam te gaan; een vakopleiding waar de nadruk ligt op de technische kant van schilderen en tekenen.
Haar werk is figuratief, meestal schildert ze spontaan naar waarneming zonder eerst een schets te maken. De onderwerpen zoekt ze dicht bij zichzelf. Het zijn observaties van interieurs, personen of details in haar directe omgeving, zoals bijvoorbeeld de boekenkast in haar woonkamer, een doorkijk naar haar tuin, alledaagse huishoudelijke activiteiten.
De residentie bood Krista de mogelijkheid een idee dat ze al had, verder uit te werken. Het plan was een serie te maken over de verschillende generaties vrouwen in haar familie. Zoals zij voor haar ontwikkeling tot beeldend kunstenaar schatplichtig is aan Vincent van Gogh, vormen deze vrouwen de basis voor de persoon die ze uiteindelijk geworden is. Enerzijds staat zij, Krista, op de schouder van de reus Van Gogh en borduurt verder op zijn werk, anderzijds staat ze ook op de schouders van deze reuzinnen die de geschiedenis van haar familie en geboortedorp doorgegeven hebben. Zundert was voor haar bij uitstek de plek voor dit onderwerp.
Toen ik Krista bezocht, hingen aan de wand van het atelier de voorlopige resultaten van de serie. In tegenstelling tot haar ander werk had ze deze keer gekozen voor doek in plaats van papier. Het eerste schilderij is een zelfportret aan het strand, van de achterzijde geschilderd tuurt zij over de zee. De reeks gaat vervolgens verder met haar zus, moeder, oma, overgrootmoeder en als laatste haar betovergrootmoeder.
Aan de wand van het atelier hing echter nog meer: een aantal potloodtekeningen van haar oma en olieverftekeningen van het atelier/de woonruimte van de residentie
Voordat Krista aan de serie over de familielijn begon, was het nodig een zekere mate van afstand te nemen. Ze maakte eerst ander werk.
Met haar oma heeft ze een nauwe band. Ze vindt het belangrijk om te luisteren naar de familieverhalen en er samen over te praten. Vandaar dat Krista vaak bij haar op bezoek ging om thee te drinken en wat te kletsen. Van die gelegenheid maakte ze gebruik om haar oma en het interieur van haar kamer te tekenen. Ook is aan de wand een tekening te zien van het atelier met daarop een man die naar buiten loopt. Krista vertelde me dat er iemand langskwam voor een reparatie. Hij stelde zich voor met de woorden: Mijn naam is Vincent, ik ben van de gemeente. Na deze gedenkwaardige woorden wist Krista dat het niet meer stuk kon en dat het moment was aangebroken om aan de serie over de vrouwen in haar familie te beginnen.
Geert van Eyck, september 2026
