Van Gogh Galerie

‘Vertrokken vanuit een brief die Vincent van Gogh schreef tijdens zijn verblijf in Antwerpen, heb ik een portret gemaakt dat balanceert tussen houvast en verbeelding’, aldus Amber Andrews. ‘In de brief beschrijft Van Gogh een waaier van kleuren, maar verder laat hij weinig richting na. Behalve dat het om een vrouw gaat en welk palet hij gebruikte. Dat minimale kader werd voor mij net een uitnodiging om intuïtief te werken, en om een nieuw portret te laten ontstaan dat zich ergens tussen herinnering en interpretatie bevindt. Daarnaast toon ik een reeks tekeningen die vertrekken vanuit Van Goghs eigen werk. Bekende motieven: de zaaier, de bootjes, het zelfportret heb ik vervormd, verschoven en opnieuw samengebracht. Vanuit het zelfportret groeien ze uit tot scènes die mijn dagelijkse activiteiten van de afgelopen twee weken verbeelden. De zaaier wordt een schilder die in Zundert aankomt; de bootjes varen mijn atelier binnen als een soort droombeeld. Door Van Goghs tekeningen bijna als kleurplaten te benaderen, probeer ik ze mij eigen te maken en laat ik ze tegelijk open. De lijnen bieden een structuur, maar laten ruimte voor anderen om het beeld opnieuw te ‘bewonen’. Zo ontstaat er een dialoog tussen mijn werk en dat van Vincent, waarin tijd, interpretatie en persoonlijke ervaring in elkaar overvloeien.’

Tom Poelmans: ‘Tijdens mijn verblijf in Zundert heb ik mijn atelierpraktijk laten doorstromen in deze plek, alsof mijn werk zich hier vanzelf kon nestelen. Mijn werk is altijd autobiografisch, en ook hier heb ik mijn ervaringen en gedachten rechtstreeks laten meespelen in wat ik maakte. Voor het eerst heb ik een papier-maché beeld gemaakt. Een masker van Vincent van Gogh. Ik wilde een figuur maken die loskomt van de karikaturen die zo vaak van hem bestaan.  In het schilderij dat ik hier toon, staan Amber en ikzelf op de hoed van Vincent. Het is speels, maar tegelijk betekenisvol. De woorden “Vincent Forever” die over het beeld lopen, verwijzen voor mij zowel naar vergankelijkheid als naar de herinnering die blijft. Het werk vangt de tijd die we hier samen doorbrachten, en herinnert me eraan dat sommige momenten verdwijnen, maar bepaalde herinneringen altijd constant blijven.’