In april 2026 waren er twee kunstenaars in het gastatelier van het Van GoghHuis: Eline De Clercq (België) en Yoko Enoki (Japan).
Eline De Clercq groeide op in West-Vlaanderen. Gent was niet ver en voor haar de meest logische keuze om in die stad aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten (KASK) een studie schilderkunst te gaan volgen. Tijdens haar studie werkte ze als vrijwilliger in de botanische tuin in Gent. Deze informele opleiding in tuinieren werd een bron van inspiratie. In de universiteitstuin stond niet de schoonheid van bloemen maar onderzoek centraal. Steeds meer besefte ze hoe belangrijk deze periode voor haar was. Het werd een essentieel onderdeel van haar kunstenaarschap; ze schildert, filmt, schrijft en doet onderzoek naar de relatie tussen kunst en natuur/ecologie. Maar altijd vanuit een queer perspectief.
Nadat Yoko Enoki een kunstopleiding aan de Universiteit van Tsukuba in Japan had afgerond, ging ze in 2002 naar Antwerpen voor een vervolgstudie aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten. Momenteel is ze werkzaam in Japan maar komt regelmatig terug naar België voor het deelnemen aan tentoonstellingen en familiebezoek. Ze schildert landschappen en abstract, maar vooral mensen. In het bijzonder is zij geïnteresseerd in het alledaagse leven van vrouwen. Net als in de meeste landen is aan hen in Japan in het verleden nauwelijks aandacht besteed. In bibliotheken bijvoorbeeld is er over hun bestaan zo goed als niets te vinden. Het wordt tijd dat daar verandering in komt. Voor Yoko een reden om veel vrouwenportretten te schilderen.
Eline en Yoko kwamen elkaar tegen op de academie in Antwerpen en raakten bevriend. Allebei schilderden ze, ieder echter vanuit een andere benadering en op een geheel eigen wijze. Deze tegenstelling vonden ze juist spannend en uiteindelijk een goede basis voor samenwerking. Ondertussen hebben ze al twee keer samen aan een project gewerkt en een tentoonstelling gemaakt in Japan. Ze zien deze samenwerking als een doorlopend proces dat ze op meerdere plaatsen zouden willen realiseren. Dus toen Eline aan Yoko vroeg of ze interesse had om samen de residentie in Zundert in te vullen, hoefde Yoko zich geen moment te bedenken.
Tot op heden was het startpunt van hun projecten een wandeling rondom de plaats of residentie waar ze zich bevinden. Tijdens de wandeling leren ze de omgeving beter kennen en ervaren ze de natuur eromheen in al haar dimensies. Na de wandeling worden de opgedane impressies vastgelegd in tekeningen en schilderijen. Uiteindelijk moet het leiden tot het maken van een gezamenlijk kunstwerk. Een soort van visuele plattegrond van de omgeving.
Ook in Zundert willen ze deze werkwijze toepassen; beginnen met een wandeling en van die ervaringen een tentoonstelling maken. Het sluit goed aan bij de manier van leven en werken van Vincent van Gogh. Hij was altijd aan het wandelen en schilderde wat hem onderweg boeide.
Eline & Yoko overwegen om de wandeling tijdens deze residentie in de (echt) vroege ochtend te maken. Hèt moment om Zundert en de natuur te zien ontwaken.
Geert van Eyck, april 2026
